Fred ontdooit in Kopenhagen
Het is alweer bijna 4 maanden geleden dat ik in een besneeuwd en koud Denemarken aankwam. Dat het koud was bleef eigenlijk zo tot half april. Ik moest steeds met handschoenen en muts op de fiets naar het werk gaan. Met jaloezie keek ik in de avond naar het weerbericht op het NOS-journaal als er weer eens een comfortabele 12-13 graden in Nederland werd voorspeld, terwijl we hier net boven nul bleven steken. En het terrasje achter mijn huis bleef ook maar kaal en donker, omdat de zon niet boven mijn huizenblok steeg.
Daarom in deze blog meer nieuws over alles wat mij een warm gevoel gaf de afgelopen
maand. En over zaken die oververhit raakten, zozeer zelfs dat er een beurscrash
volgde. Maar daarover later meer, eerst het werk.
Warme samenwerking
Mijn taak bij de WHO is onder andere om mee te denken hoe
we de wat rijkere landen die zelf al veel kennis hebben meer van dienst kunnen
zijn en vaker kunnen komen tot een warme samenwerking. In Europa zijn er
ongeveer 30 landen in vooral het oostelijke deel van de regio die een WHO-bureau
met een officiele landenvertegenwoordiger hebben. Logisch dat daar al het
nodige gebeurt aan samenwerking want sommige van die kantoren zijn best groot
(in de Oekraine werken alleen al ongeveer 200 mensen).
Maar voor de andere landen ligt dat anders en zijn de
contacten met het ministerie van gezondheid vooral beperkt als ze deelnemen aan
de formele vergaderingen van de WHO. Dat betekent niet dat er niets gebeurt. De
WHO kent bijvoorbeeld WHO collaborating centres in de landen die samen met de
WHO werken in hun landen of voor andere landen in de regio. Voor Nederland heb
ik al gesproken met de UVA over hun werk op eerstelijnszorg in Oost-Europa en
met het centrum voor bioethiek in Utrecht (die andere centra op dit gebied samenbrengt).
Ook het RIVM heeft veel CC’s, zoals ze hier bij de WHO genoemd worden,
bijvoorbeeld op anti microbiele resistentie. Er zijn 15 centra alleen al in
Nederland die samenwerken met de WHO op vaak heel specifieke gebieden.
Op dit moment ben ik bezig met het evalueren van twee
nieuwe instrumenten, namelijk de country counterparts die hier in Kopenhagen de
rol van landenvertegewoordiger vervullen en de country support teams, waar de
WHO samen met een land en consultants op een bepaald gebied een analyse en advies
opstelt. Voor Malta en Belgie is dat inmiddels gebeurt voor de chronische
ziekten (NCD’s). Ook gaan we deze zomer kijken met een aantal experts of en hoe
dit verder moet worden uitgebouwd.
Zoals de baas van de WHO, de Belgische Hans Kluge (hij is
om in Eurovisiesongfestival termen te spreken een beetje de Europapa van het
bureau) zegt in zijn laatste blog:
“we
must work together to ensure a healthy European Region and a healthy world. Everything is interconnected and so collaboration is key”. Het zou dus
jammer zijn als de Westeuropese landen zich onttrekken aan deze samenwerking. En in het Fins: “Ei
kysyvä tieltä eksy” (who asks for the road doesn’t get lost). “Let’s not
hesitate to ask each other for the road – to travel together and do great
things.”
Voorwaar warme woorden.
Een hete Beurs
Een ander heet item is de brand in het historische beursgebouw
op 16 april. Ook in Nederland was het prominent in het nieuws. Ik woon er vlak
bij en moest die ochtend naar Nederland voor
een uitvaart. Omdat ik gelijk de metro indook, heb ik er niets van gemerkt en
hoorde ik het pas toen ik in Amsterdam aankwam. Toen ik weer terugging ben ik
gelijk gaan kijken. Het vuur smeulde nog na (zie foto 1 voor de rook) en toen
ik er tegenaan leunde, stortte de hele voorgevel in (zie foto 2, even Apeldoorn
bellen). Het vuur laaide toen wederom op.
Maar zonder al te lollig te gaan doen, het maakt mijn
Deense collega’s erg verdrietig. Zo is de iconische drakentoren is verloren
gegaan. Op beelden is te zien dat de spits afbreekt en naar beneden valt. De
toren bestaat uit vier standbeelden van draken, waarbij de staarten van de
dieren zich met elkaar verstrengelen en zo de torenspits vormen. De draken
zouden de verschillende delen van het oude Deense Rijk voorstellen. Het
Beursgebouw werd in 1625 gebouwd op bevel van Christiaan IV, koning van
Denemarken en Noorwegen. Het gebouw heeft ook een Nederlands tintje, omdat het
in Nederlandse renaissancestijl is gebouwd.
Hot push ups
Ik kreeg het een paar weken geleden ook behoorlijk warm
toen ik meedeed aan de mensenrechtenbingo op vrijdagavond hier in het VN-gebouw.
Daarbij was er een alcolholvrije borrel en werd de bingo gepresenteerd door een
heuse drag queen. Drag queens zijn Cisgender mannen en non-binaire mensen die
zich verkleden en gedragen als vrouwen. Vaak over de top, vol overgave en op een podium.
Ik had als eerste een rijtje op mijn bingokaart vol en de mensen om mij heen
riepen daarom hard dat ik Bingo had. Er was geen weg meer terug en voor een
volle zaal met VN-medewerkers moest ik naar voren komen. De drag queen voreg de
hele zaal om even ‘hi Fred’ te roepen op een toontje waarop ik normaal niet op
straat wordt aangesproken. Het werd nog erger toen bleek dat het een valse bingo
was (ik had mijn mensenrechten niet op orde) en ik een punishment moest
ondergaan. Hoe dat eruit zag, zie je op de foto.
Een warme film
Een hele warme en Nederlandse film werd vertoond op het global
health film festival hier in Kopenhagen. In de film ‘Human Forever’ laat Teun Toebes zien dat volgens
hem de zorg voor mensen met dementie veel menselijker kan. Samen met filmmaker
Jonathan de Jong reisde hij de wereld over om te zien hoe verschillende
culturen omgaan met mensen met dementie. Ook woonde hijzelf een paar jaar in
een huis voor mensen met dementie. Na afloop van deze prachtige documentaire sprak
ik hem aan en bleek hij veel mensen op VWS (van mijn oud-collega dementie bij
langdurige zorg tot minister Helder) goed te kennen. Helaas was het een beetje
misgegaan met de subsidie voor de film (ook daar liepen we schijnbaar tegen de
staatssteunregels aan), maar de wrok was niet zo groot dat we nog een tijd gezellig
hebben staan praten in mijn huisbioscoop ‘Cinemateket’.
Rook
Als je hier op zaterdagavond warmte wilt vinden, moet je haast wel de kroeg in. Ik kwam pas bij bar Eiffel uit 1737. Het lijkt inderdaad of je Parijs binnenkomt. Ze hebben eigen bier met eiffeltorentjes erop en de glas-in-loodspiegels aan de muren tonen Parijse taferelen. De bar heeft de dorst gelest van veel matrozen en zeelieden, alhoewel er nu vooral studenten en zakenlui komen. Bizar is dat je er – net als in veel andere Deense kroegen – nog gewoon mag roken. Wat dat betreft loopt Denemarken echt achter.
Warme vrienden
Eind april kwam
het bestuur van Jong EZ langs in Kopenhagen. Nou eigenlijk het oud bestuur van
Jong EZ en nog precieser het inmiddels wat oudere oud bestuur van Jong EZ. Het
is inmiddels wel 30 jaar geleden dat we samen de jongerenvereniging aanstuurden,
maar we komen nog jaarlijks regelmatig samen om onze vriendschap te vieren. Dit
keer dus in Kopenhagen.
We zijn lekker gaan eten in Restaurant Wilder in de Wildersstraat (en ja dat is ook de straat waar ik tegenwoordig woon). En verder hebben we de nodige musea en kastelen bezocht.
Een warm welkom
Over
Wilders gesproken, ook hier in Denemarken speelt het thema migratie. Sinds 2011
is er afwisseling tussen linkse en centrumrechtse kabinetten. Op dit
moment is wordt Denemarken bestuurd door een brede coalitie van
sociaal-democraten en liberalen onder leiding van Mette Frederiksen. Nergens in Europa gaan ze zo
ver om vluchtelingen en migranten te weren als in Denemarken. Het land voert
een keihard anti-immigratiebeleid dat zelfs wordt gesteund door de linkse
sociaaldemocraten met als argument: "Als je de immigratie niet onder
controle hebt dan zijn het de arbeiders die de tol betalen. Niet de rijken,
maar hele gewone mensen." Niet iedereen is het daarmee eens. Als je
de WHO uitloopt zie je in de aangrenzende wijk het onderstaande bord staan. Vraag
is wel een beetje wie het geschreven heeft; waarschijnlijk een Deen die zich
foreigner in eigen land voelt (net als ik).
Tot zover mijn belevenissen in Denemarken. Ik hoop dat ik jullie wat heb kunnen opwarmen met deze verhalen. Ik ben inmiddels ook een (wat serieuzer) blog over klimaat en gezondheid gestart dus laat gerust weten als je dat ook wilt ontvangen (je kunt het geloof ik ook via mijn blogprofiel zien). En voor de hete zomer arriveert probeer ik hier weer wat luchtigers schrijven.
Warme
groet!
Fred
Reacties
Een reactie posten